این آموزش در ادامه سری آموزش های "راهنمای معماری های x86 و x86_64 برای برنامه نویسان سیستمی" می باشد. در این قسمت در مورد مباحثی صحبت می کنیم که پیش نیاز برای آموزش های بعدی می باشد. این مباحث عبارت اند از رجیسترهای سیستمی، مدهای عملکرد، و سطوح دسترسی. یکسری موضوعات که قبل از ادامه مطلب باید به آنها اشاره کنم: وقتی به اصطلاحات x86 و x86_64 اشاره می کنم، در واقع به ترتیب صحبت از خانواده پردازنده های معماری ۳۲ بیتی و ۶۴ بیتی می کنیم. از آنجایی که در برخی از سایتها از اصطلاح x86 برای اشاره به پردازنده های ۶۴ بیتی نیز استفاده شده، من برای اینکه ابهام ایجاد نشود از این به بعد از "معماری ۳۲ بیتی" و "معماری ۶۴ بیتی" به جای x86 و x86_64 استفاده میکنم. از آنجایی که تفاوت های جزئی در ساختارها و نام گذاری برخی رجیسترها (خصوصا بخش های سیستمی) در پردازنده های Intel و AMD وجود دارد. من در این آموزش ها فقط روی پردازندهای شرکت Intel و مستندات ارائه شده توسط این شرکت تمرکز میکنم. مدهای عملکرد (Modes of Operation) مدهای عملکرد در پرازنده های اینتل: معماری ۳۲ بیتی مد آدرس واقعی (Real-address Mode

مدتی بود می خواستم یکسری مطلب آموزشی در مورد معماری پردازنده x86 و x86_64 اینجا قرار بدهم. با این هدف که این مطالب مورد استفاده برای برنامه نویس های سیستمی، برنامه نویس های ماژول های امنیتی، افرادی که بهینه سازی کد انجام می دهند، تحلیل گران نقاط ضعف سیستم عامل ها و بدافزارها، و البته افراد علاقه مند به این موضوعات قرار بگیرد. این آموزش ها را احتمالا در چند سری ارائه خواهم کرد. در این قسمت هدف فقط دادن یک پیش زمینه است و وارد هیچ جزئیاتی نمی شویم. ولی در آموزش هایی که در آینده قرار می دهم به بررسی مباحث اولیه مثل رجیستر های سیستمی، مدهال عملکرد، سطوح دسترسی